Segmentmodelspoorbaan

Van erts tot staal : The City

Module 1 Module 2 Module 3

Terug naar de 'Van erts tot staal' overzichtspagina


De besturing - De brug aan het bos - De brug aan de staalfabriek - De gebouwen - De grote draaischijf - Het station

De baan situeert zich in het noordoosten van de Verenigde Staten.

Verder is er een stad waar de treinen op een metrobrug en gelijkberms doorrijden. Zoals overal wordt heel veel belang gehecht aan details: in de huizen en op straat worden scènes uitgebeeld, met Preiserfiguren , zoals ze in de werkelijkheid voorkomen.

  • De gebouwen - terug naar boven

    Grote gebouwen! ....

  • De brug aan het bos - terug naar boven

    Deze snelwegbrug markeert de grens tussen de stad en het bos

  • Grote draaischijf - terug naar boven

    Waar een wil is, is een weg…

    Een hele tijd geleden werd er in de club besloten om de grote draaischijf van Walthers aan te kopen. Het probleem van die draaischijf was dat ze slechts voor één systeem – gelijkstroom – kon werken. Bij navraag bij de Collectorsbank was er wel iemand die ze voor beide systemen zou kunnen ombouwen. Dit bleek achteraf niet te kunnen. Maar niet kunnen is iets wat bij de ATA niet bestaat. De draaischijf werd toch aangekocht en ik wou als punt van eer toch bewijzen dat een ombouw mogelijk was. En zo begon het: Voor de wisselstroomrijders is een middenleider noodzakelijk. Er bestaan op de markt wel losse stukjes middengeleider maar dat was een geklooi tot en met om die te bevestigen en dan moest er nog stroom kunnen doorgevoerd worden. Een betere oplossing leek een railstaaf van code 55 in het midden te bevestigen. Hiervoor werd secondenlijm de beste oplossing. Samen met Georges hebben we die klus geklaard. Mijn vingers kleefden wel een tijdje aaneen omdat er een druppel van die lijm was op terecht gekomen. Een belangrijker deel werd nu de voeding van die middengeleider. Op de rest van de baan worden de k-rails van stroom voorzien door een rode draad die naar de middenleiding gaat en een bruine draad die slechts één railstaaf – de kant het dichtst bij de buitenkant van de baan – en een oranje draad die de andere railstaaf van voeding voorziet. Dit om het mogelijk te maken om op die k-rails zowel met gelijkstroom als met wisselstroom te rijden. Bij de draaischijf zou dit op dezelfde manier moeten aangesloten worden. De hele loopbrug werd voorzichtig gedemonteerd: vier mini vijsjes die het onderstel aan het spoorgedeelte vast maken, werden losgedraaid. Dan bleek dat dit niet voldoende was om onder van bovenkant te verwijderen. Er moest nog meer afgebroken worden. Het eerste was de aandrijving die de brug doet ronddraaien. Hiervoor moest een klein tandwieltje uit zijn houder worden gelicht. We wisten op dat moment: als het kapot gaat, is de schijf naar de kl…. . Maar er zweefde toen een goede engel boven mij en het tandwieltje kon verwijderd worden. Toen was het de beurt aan de elektricien van dienst: hij moest twee kleine draadjes in het geheel aanbrengen en aansluiten op een minuscuul schakelaartje. Dit lukte en de hele brug werd stuk voor stuk terug in mekaar gevezen. Met het terugplaatsen van het tandwieltje hebben we wel wat moeite gehad, maar het lukte. Dan werd de zaak uitgetest: eerst met de gelijkstroom. De gekozen locomotief reed soepel op de brug, de brug werd rondgedraaid en de loc kon naar het spoor rijden waar hij moest zijn. Iedereen blij want ons systeem werkte. Vervolgens werd alles omgeschakeld naar wisselstroom. De wisselstroomloc reed netjes op de brug, de brug werd rondgedraaid en de loc zou naar het spoor rijden waar hij moest zijn en dan gebeurde het: kortsluiting. Gesakker alom! Wat kon er nu toch fout gedaan zijn? Bedrading werd gecontroleerd en goed bevonden. Alles was goed en toch was er een kortsluiting. Nu moet je weten hoe de onderkant van de draaischijf in mekaar zit, daar waar de stroomvoorziening zit. Hier staan vier stroombanen in een cirkel naast mekaar: een kleine cirkel, daarnaast een iets grotere, dan weer een grotere, enz. Maar: de twee buitenste cirkels worden in het midden onderbroken! En waarom? Wel omdat bij gelijkstroom de polarisatie bij keerlussen ook moet ongezet worden. Daarom werkte ons systeem goed voor de gelijkstroom maar niet voor de wisselstroom. Toen kwam Georges op het idee om – naar werkelijkheid – stroom te voorzien langs een bovenleiding. Ook in het echt loopt er stroom langs de constructie die in het midden van de brug staat. Via een metalen staafje 1mm en een bovenleidingsmast werd er nu stroom gevoerd naar de rail die voor de wisselstroomrijders noodzakelijk is en …. Het werkt !